ในภาคโปสเตอร์นั้นเป็นการนำเสนองานวิจัยของนักวิจัยจากหน่วยงาน สถาบันการศึกษาที่เกี่ยวข้อง โดยที่ให้นักวิจัยและผู้ร่วมเข้าสัมมนาฯ ได้พูดคุย แลกเปลี่ยน ซักถามตลอดจนข้อเสนอแนะแบบตัวต่อตัว  ภาพรวมงานวิจัยในแต่ละโปสเตอร์

พอสรุปได้ดังต่อไปนี้  พัฒนาการและการเจริญของนกแซวสวรรค์  ความสัมพันธ์ระหว่างนกกินปลีท้ายทอยน้ำเงินและต้นตองแตบ  การประเมินพื้นที่ชุ่มน้ำอย่างรวดเร็วเพื่อการปล่อยนกกระเรียนพันธุ์ไทยคืนสู่ธรรมชาติในประเทศไทย  การฟื้นฟูสัตว์ที่เป็นเหยื่อเพื่ออนุรักษ์เสือโคร่งในอุทยานแห่งชาติกุยบุรี เป็นต้น

สิ่งที่น่ายินดีนั่นคือปัจจุบันเรื่องของธรรมชาติ ป่าไม้ สัตว์ป่า ได้เข้าไปในภาคส่วนของรัฐ เอกชน กลุ่มองค์กร สถาบันการศึกษาต่างๆ ครอบครัว เด็ก นักเรียน เยาวชน จะว่าในทุกภาคส่วนของสังคมก็ว่าได้  ที่ตระหนักถึงและเห็นคุณค่าความสำคัญของทรัพยากรธรรมชาติ ป่าไม้ สัตว์ป่าไทย และหวังว่าอนาคตอันใกล้นี้เรื่องราวเหล่านี้นั้นจะได้รับความสนใจมากยิ่งขึ้น เกิดเป็นเครือข่ายในการทำงานเพื่ออนุรักษ์ รักษา พัฒนาทรัพยากรธรรมชาติ ป่าไม้ สัตว์ป่าไทยให้อยู่เคียงคู่คนไทยตราบนานเท่านาน  และในการสัมมนาครั้งนี้ก็จบลงด้วยบทร้อยกรอง โดยรองศาสตราจารย์ประภาศรี ศิริจรรยา เป็นผู้ให้เกียรติในการประพันธ์และอ่านให้ทุกคนฟัง

หวงสยาม

พ่อจ๋า...พา   ลูกล่อง ท่องป่าเปลี่ยว

ขจีเขียว  เริงรื่น ชื่นหรรษา

พลบค่ำชม หิงห้อย พลอยวนา

ฟังเสียงฟ้า เสียงป่า แสนสบาย

ใต้คุ้มดาว  พราวฟ้า  แรมราตรี

ระยิบระยับ  สลับสี แสงเฉิดฉาย

ดุจดวงตา เพื่อน เพื่อน เดือน...เยี่ยมกราย

สัตว์ป่าหลาย รอร่ม ห่มนิทรา

รัก ผองสัตว์            น้อยใหญ่           ใจพันผูก

รัก         ร่มเงา               เฝ้าปลูก            พรรณพฤกษา

รัก         หยาดฝน           ดินนุ่ม               ชุ่มพนา

รัก         น้ำค้าง              พร่างป่า            เพชรเลิศเลอ

ห่วง แม่น้ำ               คูคลองปลัก      หนองบึง

ห่วง        สายธาร           งามซึ้ง               คิดถึงเสมอ

ห่วง       ทะเล                คลื่นหวน           ชวนละเมอ

ห่วง       ถิ่นเถื่อน             เพื่อนเกลอ         ไป่ดูดาย

หวง ท้องไร่                 ท้องนา              ประสายาก

หวง      เพิงพัก                 มุงจาก               มิอยากขาย

หวง      กองฟาง               หญ้าพง             สงสารควาย

หวง      สยาม                   จักสลาย            ไร้ที่ดิน

สุดท้ายนี้ขอขอบคุณเป็นอย่างสูงต่อเพื่อน พี่ น้องคนรักป่าไม้และสัตว์ป่า ทั้งที่มีชีวิตอยู่ และได้ลาจากไปแล้ว ที่ได้อุทิศตนเพื่อผืนป่าและสัตว์ป่าเมืองไทย ให้คงอยู่จากอดีตจวบจนปัจจุบัน

ผืนป่า สัตว์ป่าไทย อยู่ยั้งยืนยง ด้วยมีเราเฝ้าคุ้มแดนดง

ด้วยจิตคารวะ

กางเขนดง 20 ธันวาคม 2552