ภูมิใจทุกครั้งที่ได้บอกคนอื่นๆว่าเป็นคนหนองคาย เพราะเกิดที่นั่น แต่มาโตที่นนทบุรี ทำให้พูดภาษาอีสานไม่ได้ และเป็นปมด้อยเล็กๆมาจนถึงทุกวันนี้

ตั้งแต่ยังเป็นเด็ก สนุกที่จะอยู่ใช้ชีวิตนอกบ้าน เล่นนอกบ้าน และอยากรู้จักโลกภายนอก มากกว่าอยู่ในห้องเรียน ฝันอยากเป็นสัตวแพทย์ตั้งแต่เป็นนักเรียนชั้นประถม แต่สมองสู้เค้าไม่ได้ เลยได้เรียนแค่สัตวศาสตร์ หลังจากใช้เวลา 4 ปี กับสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหาร ลาดกระบัง  ก็บอกตัวเองว่ายังมีเรื่องอยากรู้อีกหลายอย่าง  ตัดสินใจ ใช้เวลาอีกสี่ปีต่อมากับหลักสูตรวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต กับมหาวิทยาลัยใหญ่ ใกล้สยามสแควร์

ช่วงปีท้ายๆของชีวิตนิสิตป.โท  อาศัยช่วงที่สมองตื้อตัน เขียนวิทยานิพนธ์ไม่ได้ หนีตามเพื่อนไปเรียนกฎหมาย (ภาคค่ำ) แถวๆท่าพระจันทร์ ใช้เวลาในตอนเย็นของทุกวันอีกสามปี ถึงได้เป็นคนไทยที่รู้กฎหมายพอที่จะใช้งานได้

ตั้งแต่เลิกเป็นนักเรียน ทำงานมาแล้ว กับหลายองค์กร แต่ก็หนีไม่พ้นเรื่องของป่าไม้และสัตว์ป่า  เคยทำงานกับ NGOs ที่สนับสนุนโดยการท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย อยู่เกือบปี และใช้เวลาอีกหลายปีกับโครงการพิเศษของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช วนเวียนทำงานอยู่ในพื้นที่ผืนป่าด้านตะวันตกของประเทศไทย จนกระทั้งหมดอายุงานกับหน่วยงานราชการเมื่อปลายปี 2550   

ปัจจุบัน กลับมาเป็นนักเรียนอีกครั้ง กับการเรียนรู้ในเรื่อง Social Marketing for Conservation กับหลักสูตร Master’s Degree in Communication , University of Texas, El Paso ,USA ภายใต้การสนับสนุนของสมาคมอนุรักษ์สัตว์ป่า(WCS) ประเทศไทย และองค์กร RARE (Rare Conservation)

 และใช้เวลาที่เหลือกับตำแหน่ง ผู้จัดการกลุ่มกิจกรรมธรรมชาติ ทำงานทุกอย่างที่ทำได้ให้กับกลุ่ม โดยหวังว่าจะเติบโตทั้งความคิด และพัฒนาฝีมือการทำงาน ไปพร้อมๆกับการเติบโตของกลุ่ม

คิดถึงพี่เต๋า ร่วมพูดคุยทักทายได้ ที่ Hi5 ค่ะ